ขร้ะ หลังจาก ที่อ้อเเพร่มเเบบ น้ำเน่าไปเเร้ว ในเมื่อวาน

ก้อได้ฟังคำปราศรัยจากสุดที่รัก $ ¥ ₪ t Ø И ¥ M Ξ Я™

หรือ นาย คริส นั่นเอง เค้าเปนคนที่นิสัยกันเองม่าก ๆ เค้า *

พูดให้เราคิดในอิกเเง่นึงเพร่าะคริสรักสเปรซ เหมือนอ้อ จึง

เข้าใจ ว่าทำไมอ้อท้อ อ้อก้อยังหย่าก จาทามซาเปซหยุ่ ไม่

หย่ากจาเลิก ทามเพร่าะ ผูกพันมาก ทำมาตั้งเเต่เดือน สิงหา

งงหยุ่ตั้งนาน จนเข้าใจในเรื่องเปซหมด เเร้วหย่ากทำไร มาน

ก้อเปนไปตามนั้น เรยหย่ากทำไปเรื่อย ๆ เพร่าะ วัน ๆ ก้อ .

หยุ่เเต่บ้าน ตะลอน ๆ ไปตามซาเปซต่าง ๆ เจอทั้งที่สวยเช้ง

เเร่ะ หัดทำกันหย่างตั้งจัย รุ้สึกดี ที่ได้เหน คนที่เค้าพยายาม

เช่นกัล . อ้อเเล ซีเรียสกับ ซาเปซมาก เพร่าะเคยคิด ที่จา

ทำ ไดอารี่ เเต่มันไม่สะจัย เท่าเปซร่อก เเร้วพอทำไรได้สัก

หย่างนึง มันก้อจาชิน เช่นที่เลื่อน ที่หาภาพ เจอ ก้อชอบเรย

พอใครนำไป จึงเกิดความ ฟุ้งซ่านเเร่ะ ขี้งกหย่างเเรง ฉะนั้น

ขอให้ เข้าจัยด้วย ว่าเราไม่ได้เก่ง ซาเปซ กว่าจามาถึงตรงนี้

เราทำนาน พยามสุด ๆ ขนาด เรียนยังไม่ตั้งจัยขนาดนี้เรย..

หย่ากบ่อกว่า จิงๆ ไม่ได้ คิดร้ายกับใคร รักเพื่อน ๆ ทุกคน

ในซาเปซ เเร่ะรุ้สึกดีด้วย ถึงเเม้ไม่เคยเจอหน้ากัล ขอบคุน

ที่นั่งอ่าน เเร่ะเข้ามาหาความรุ้ในที่นี้บ้าง เเร่ะเม้นให้กำลังใจ

  ติเตียน หรือ ให้คำเเน่ะนำ ทุกหย่างน้ะงับ...

 รัก Ploy-d *
➽ นาย คริส หรือ กิต อ่ะ